celownik
ポーランド語
発音
IPA
(?)
:
/t͡sɛˈlɔvɲik/
名詞
celownik
男性
非有生
(生格単数:
celownika
[
1
]
)
(
火器
の)
照準器
(wp)
[
2
]
。
(
カメラ
の)
ファインダー
[
1
]
。
(
格
)
与格
[
1
]
[
2
]
。
3格
(おもに間接目的語となる格)。
格変化
celownik
の格変化
単数
複数
主格
(
Mianownik
)
celownik
celowniki
生格
(
Dopełniacz
)
celownika
celowników
与格
(
Celownik
)
celownikowi
celownikom
対格
(
Biernik
)
celownik
celowniki
造格
(
Narzędnik
)
celownikiem
celownikami
前置格
(
Miejscownik
)
celowniku
celownikach
呼格
(
Wołacz
)
celowniku
celowniki
類義語
語義2: 〈(カメラの)ファインダー〉
wizjer
関連語
名詞:
cel
男性
celownica
女性
動詞:
celować
参照
語義3:
przypadek
mianownik
主格
dopełniacz
生格
celownik
与格
biernik
対格
narzędnik
造格
miejscownik
前置格
wołacz
呼格
脚注
1
2
3
Tadeusz Piotrowski
[et al.],
Langenscheidt Pocket Dictionary: Polish
. Berlin and Munich: Langenscheidt KG, 2003.
ISBN 1-58573-415-2
1
2
Elżbieta Sobol (red.),
Mały słownik języka polskiego
, wyd. XI, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994. ISBN 83-01-11052-X